حـال مـرا کسـی درک مـی کنــد

کـه در سـراشیبــی تـریـن نقطــه ی ایـن شهـر

بــه یـاد کسـی افتـاده باشـد

کســی شبیـــه تـــو

کـه تـا دسـت هــایـت را بـاز مـی کــردی

خطـوط ایـن جــاده مـرا بـه آغــوشـت مـی رسانــد

ایــن ســال هــا امـا

از تمــام خیابــان هــا

جــواب سـربـالا شنیــده ام

مــی تـرســم

از مسیــرهــایـی کـه منحــرفـت کـرده انـد

و دوراهــی هــایــی

کـه در یکــی بـود و یکــی نبـود

مـرا بـه پایـان هیــچ قصــه ای نمـی رساننــد

مــی تـرســم و

حــال مــرا

تنهــا کلاغــی درک مـی کنـد

کـه هیـچ وقـت بـه خانـه اش نـخواهـد رسیـد ...

*  منیـره حسینـی

+  اگـه تـوی گـوشــت گفتــم

    دوستــــت دارم

    و فـــرار کـــردم چـــی؟

¹  ( عبـاس معـروفـی )

+  حــوصلـه ی هیچــکـس را ،

    جــــز یـــاد تــو ،

     نـــدارم ...

²   ( علیرضـا مشـورت )

تاريخ 92/01/20سـاعت 22:18 نويسنده اسمــــاء|